COLUMN | Gele Nikes? Geen denken aan

COLUMN | Gele Nikes? Geen denken aan

Deel 3 van de Flevolandse middenvelder: De laatste voetbalschoenen die ik kocht, kocht ik niet omdat ze nou zo perfect zaten. Ik kocht ze omdat ze volledig zwart waren. Heel conservatief, dat klopt. En zeker in deze tijd van schoenen waaraan de sokken vastgenaaid zitten en schoenen met verschillende kleuren.

Maar het is één van de dingen waarmee ik ben opgegroeid. En nu, aan het einde van mijn ‘carrière’, wil ik dat zeker nog in stand houden. Als een soort ode aan het ‘ouderwetse’ voetbal en mijn eigen carrière. Paradoxaal is het wel: vroeger was je een uitslover als je op gele Nikes voetbalde. Nu ben ik dat juist, door lekker dwars door te blijven voetballen op zwarte schoenen. Maar na 28 jaar voetbal en strijd heb ik een beetje extra aandacht wel verdiend, die credits durf ik wel op te eisen.

Het geeft in ieder geval wel iets vertrouwds. Ja, ik heb ook witte voetbalschoenen. Maar die zijn voorzien van ouderwetse ‘ijzeren’ noppen, dus dan mag het. Maar ik ben gelukkig niet zo’n conservatieve stijfkop die alles wat nieuw is, niet omarmd. Want de schoenen van nu zijn natuurlijk vaak een stukje geavanceerder. Maar ik mag natuurlijk mijn laatste seizoen vieren hoe ik het wil en bovendien is het leuk om de rol van ‘oude rot’ een beetje te cultiveren.

Toen ik begon in de jeugd met voetballen, deed ik het met de spullen die ik had. Er werden geen dure trainingskleren gekocht, en voor mij hoefde dat ook helemaal niet. Een katoenen broek, een trainingsjack dat van iemand anders was geweest en te grote voetbalsokken van mijn oudere broer, daar deed ik het mee. We hadden het niet altijd heel breed thuis en daardoor word je inventief. De duurste voetbalschoenen werden nooit gekocht, maar gelukkig had niemand dat in ons team. Het waren veelal jongens uit de arbeidersklasse, dus dure schoenen had niemand. Het gaf echter wel een enorm saamhorigheidsgevoel, iets waar ik pas op latere leeftijd achterkwam.

We keken dan ook vreemd op toen een teamgenoot met de nieuwste Nike-schoenen aan kwam zetten. Ze waren niet zwart, maar geel! Wat een schande! En om een vooroordeel direct maar te bevestigen: de betreffende jongen was inderdaad onze spits. En uiteraard de jongen die dacht dat hij de nieuwe Romario was.

Voor ons echter geen gele Nike-schoenen. Door de jaren heen droeg ik verschillende schoenen af. Doorgaans probeerden we zo lang mogelijk door te voetballen op de schoenen, of er nou een gat ontstond of niet. Een stuk tape deed daarbij wonderen. Overigens waren de veters natuurlijk altijd veel te lang, waardoor we deze altijd één of twee keer onderlangs de schoenen moesten binden. Geen idee waarom die veters zo absurd lang waren, maar het was nou eenmaal zo. We wilden voetballen en stelden verder geen vragen.

De schoenen moesten natuurlijk zo goedkoop mogelijk, maar zelfs voor ons waren oude Celtics en Dutchies van de Scapino een brug te ver. Ik weet nog wel goed dat mijn moeder bij mijn oude club iemand had gesproken, die een goedkoop handeltje in voetbalschoenen had. ’s Avonds konden we bij hem thuis terecht om schoenen te passen, maar vanaf het eerste moment wist ik: hier ga ik misschien goedkope schoenen scoren, maar geen fijne. Onder ‘lichte’ druk van mijn moeder koos ik dan maar voor de minst slechte optie en uiteindelijk reden we huiswaarts met een paar zwart-blauwe Diadora’s.

Ik weet niet hoe lang ik het heb uitgehouden op deze misbaksels, want fijn waren ze allerminst. Het waren stugge, dunne schoenen en elke week kwam ik terug met blaren. Het duurde dan ook niet lang of we moesten toch maar weer ouderwets naar de winkel om schoenen te kopen die iets duurder waren, maar in ieder geval fatsoenlijk zaten.

De afgelopen jaren maakt het gelukkig geen fluit meer uit op welke schoenen we lopen. Heb je ‘ouderwetse’ zwarte schoenen aan? Dan word je neergezet als een starre, conservatieve, oude man. Heb je gekleurde schoenen? Hoe ingeburgerd die inmiddels zijn, die blijven ook fout. En heb je de aller-, aller-, allergoedkoopste schoenen weten te bemachtigen? Dan schep je erover op met een grote glimlach. Het maakt niet uit: in de kleedkamer wordt iedereen afgezeken. Dit keer over je schoenen, volgende keer over je kapsel. Heerlijk.

Onze mid-mid neemt na dit seizoen na 28 seizoenen afscheid van het  amateurvoetbal. Hij zag spelers en trainers komen en gaan, deelde lief en leed met teamgenoten en zag zowel de top als de kelder van het amateurvoetbal. In een wekelijkse column neemt hij je mee tijdens zijn laatste seizoen en zijn avonturen uit het verleden. Lees hier ook het vorige deel van De Flevolandse middenvelder.

180 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

De Flevolandse middenvelder

Related Posts

Samen Actief en Sport in Dronten slaan handen ineen

Samen Actief en Sport in Dronten slaan handen ineen

Inschrijving NKT-judo in Almere geopend

Inschrijving NKT-judo in Almere geopend

SV Urk-TV interviewt Gert Jan Karsten

SV Urk-TV interviewt Gert Jan Karsten

Nieuwe trainer voor VV Tollebeek

Nieuwe trainer voor VV Tollebeek

No Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.